|
|
|
|
فراسوی خبر... پنجشنبه ۱۶ مهر در جستجوی فرج، از این تنگه به آن تنگه منصور امان «باب‌المندب» در بهترین راه است که همان سرنوشتی را پیدا کند که «علی‌الطاهر»! به این ترتیب جنگ‌سالاران حاکم بر کشور می‌روند که در قُمار منطقه‌ای خود یک کارت آس دیگر را از دست بدهند. «تپه علی‌الطاهر» که در حقیقت نه یک «تپه»، بلکه رشته کوه است، به دلیل تسلُط بر سرزمین و تحرُکات «دُشمن»، برای رژیم ج.ا و دست‌نشاندگانش همان نقشی را بازی می‌کرد که «تنگه باب‌المندب» اکنون بازی می‌کند، یعنی اهرُمی دائمی برای فشار، بازدارندگی، باجگیری و سرآخر اعمال نُفوذ. به مُوازات نیم‌سوز شدن کارت تنگه هُرمُز، اُردوی «تنگه بندها» بار خود را به این سمت بست. سپاه پاسداران در هفته‌های اخیر سناریویی را که در خلیج فارس دیگر نمی‌تواند اجرا کند، با کُمک دست‌نشاندگان بومی‌اش در این منطقه به‌دست اجرا گذاشته است. به این ترتیب حاکمان ج.ا اینجا نیز همچون لُبنان، سرمایه‌گذاری کلان خود را که ثمره دهه‌ها صرف پول، تسلیحات و هزینه سیاسی است، در بخش مُعاملات ریسک آمیز فعال کردند. تحریکات جنگی رژیم ج.ا و حوثیها در شاهراه بین‌المللی «باب المندب» و فراتر از آن، تنها فاکتوری نماند که در این منطقه فعال شد؛ با درخواست عربستان، «پیمان مکه» نیز دفتر خود را گشود و تُرکیه و پاکستان، دو عُضو دیگر این پیمان، در جبهه جنگ این کشور علیه حوثیها موضع گرفتند. اکنون چنین می‌نماید تحریکات صورت گرفته، ناخواسته موقعیت جدیدی به‌وجود آورده و پهنای بُحران را به زیان رژیم ج.ا گُسترش داده باشد. نتیجه‌ی منطقه‌ای شدن جنگ حوثیها و پدرخوانده‌های شان به شتاب خود را در میدان به نمایش گذاشته است. عربستان با حملات هوایی و عملیات زمینی نیروهای دولت رسمی یمن در حال برگرداندن ورق است، در حالی که پاکستان و تُرکیه با پُشتیبانی دفاعی همچون پدافند هوایی و جنگ الکترونیک و اشتراک اطلاعات و فرماندهی به آن یاری می‌رسانند. این تحوُل، سرکردگان ج.ا را بر سر یک دوراهی قرار می‌دهد که می‌تواند در انتها در فرجام بُحران کنونی تعیین کننده باشد. آنان از یکطرف به ایجاد فشار و تنش در «باب المندب» و دریای سرخ نیاز حیاتی دارند و از طرف دیگر ابزار این سیاست می‌تواند آنها را به رویارویی خطرناک با دو همسایه در شرق و شُمال کشور بکشاند. روشن است که تشدید حملات به عربستان، همه‌ی طرفهای چهارگانه درگیری را بر لبه تیغ قرار خواهد داد؛ عربستان و مُتحدانش با عزم پایان دادن به مُعضل و پلاتفُرم حوثیها در یک سمت و در سمت دیگر حاکمان ج.ا که حوثیها را «خط قرمز» می‌شُمارند و به سختی حاضرند آخرین باقیمانده «عقبه استراتژیک» خود را از دست بدهند. با این حال تجربه لُبنان نشان داده که «خط قرمز» جنگ‌سالاران حاکم بر ایران تا زمانی رنگ دارد که تحت آب وهوای نامُساعد قرار نگرفته باشد. در بهترین حالت، حزب‌الله آینده انصارالله است. |
|
|
|
|